8 tips voor 3D-printers om modellen te printen
1. De 45-gradenregel
Elke uitstulping van meer dan 45 graden vereist extra ondersteuningsmateriaal of slimme modelleervaardigheden om het printproces te voltooien. Ontwerp je eigen ondersteunings- of verbindingsobjecten (kegels of ander ondersteuningsmateriaal) en integreer deze in je model.
2. Probeer het gebruik van ondersteunende materialen in het ontwerp te vermijden.
Hoewel het ondersteuningsalgoritme in de loop der tijd is verbeterd, laat het ondersteuningsmateriaal na verwijdering nog steeds sporen achter op het model, en het verwijderingsproces is bovendien erg tijdrovend. Probeer uw model te ontwerpen zonder ondersteuningsmateriaal, zodat het direct 3D-geprint kan worden.
3. Ontwerp de printbasis
Bij het printen van modellen worden zelfklevende voetstukken gebruikt, maar deze moeten na gebruik weer verwijderd worden. Om modellen op een mooie manier te kunnen plaatsen, kunnen we een schijfvormig, kegelvormig of ander doordacht voetstuk ontwerpen. Dit bespaart het printen en verwijderen van een extra voetstuk.
4. Gebruik de schelp met mate.
Bij sommige modellen met hoge precisie-eisen is het niet raadzaam om te veel lagen te gebruiken bij het aanbrengen van de schaal. Te veel lagen zorgen ervoor dat de details vervagen, vooral bij modellen met kleine tekst en texturen die op het oppervlak zijn gedrukt.
5. Pas de afdrukrichting aan voor een betere nauwkeurigheid.
Of het nu een FDM- of een LCD/DLP-printer is, de nauwkeurigheid van de Z-as is hoger dan die van de XY-as. Daarom is het voor sommige fijne onderdelen van een model aan te raden de printrichting aan te passen en het onderdeel langs de Z-as te printen als de nauwkeurigheid van de XY-as niet voldoende is. Voor modellen die in alle richtingen gedetailleerder zijn, zoals handgemaakte modellen, kunnen de onderdelen afzonderlijk worden uitgesneden en geprint en vervolgens weer in elkaar worden gezet.
6. Pas de printrichting aan zodat deze de druk kan weerstaan.
Als je een pilaar verticaal print, breekt deze gemakkelijk. De verbinding tussen de lagen in de Z-richting is namelijk veel minder stijf dan in de XY-richting, maar heeft een grotere draagkracht. Daarom moet de printrichting worden aangepast aan de kracht die op het model wordt uitgeoefend. Tijdens het printen moet de dikte van de pilaar in de richting van de krachtoverbrenging worden aangepast om de draagkracht te vergroten.
7. Maak goed gebruik van de lijnbreedte
Moet het 3D-geprinte model stijf zijn? De Flexible Inspiration-collectie op Thingiverse toont flexibele modellen. De lijndikte wordt bepaald door de diameter van de printkop. De meeste printkoppen hebben een diameter van 0,4 mm. Als de dikte wordt ingesteld op 1 lijndikte, kunnen we een flexibele structuur verkrijgen.
8. Stel de tolerantie redelijk in.
Voor modellen met hoge eisen, met name voor bepaalde mechanische componenten, is het raadzaam om bij het ontwerp van cruciale onderdelen zoals beweegbare structuren en aansluitgaten een redelijke tolerantiecompensatie in te bouwen. Houd daarbij rekening met een speling van 0,2-0,4 mm, afhankelijk van de gewenste pasnauwkeurigheid. Uiteraard hangt het uiteindelijke printresultaat af van uw eigen printer.
