Hoe kies je het meest geschikte 3D-proces?
Fuse Deposition Modeling (FDM) en Stereolithografie (SLA) zijn de twee meest voorkomende 3D-printtechnieken op de markt. Omdat beide technieken een lange ontwikkelingsgeschiedenis hebben, kiezen zowel professionals als amateurs er over het algemeen voor om met deze twee technieken aan de slag te gaan wanneer ze een 3D-printer gebruiken. Daardoor zijn ze ook de meest ervaren 3D-printtechnieken.
Of het nu gaat om prototypeplanning, modelpresentatie of de productie van algemene onderdelen, hoewel beide processen relatief vergelijkbare onderdelen kunnen printen, is de keuze van het meest geschikte 3D-printproces en de juiste materialen voor de daadwerkelijke productie nog steeds een kwestie van aandacht voor veel details. Laten we de voor- en nadelen van deze twee processen vergelijken en bekijken onder welke omstandigheden ze het meest geschikt zijn.
Het werkingsprincipe van een FDM-3D-printer is het extruderen van gesmolten thermoplastisch materiaal op het 3D-printplatform, waarna het laagje voor laagje wordt opgebouwd totdat het uiteindelijke 3D-model is gevormd. De verscheidenheid aan materialen die met FDM-printers kunnen worden gebruikt, is groot, van de meer gangbare ABS en PLA tot composietmaterialen verrijkt met diverse poeders, waardoor de toepassingsgebieden van FDM-3D-printers zeer breed zijn.
