Geschiedenis van de 3D-printindustrie
1. Aan het einde van de 19e eeuw ontwikkelden de Verenigde Staten de technologie van fotosculptuur en geomorfologische vormgeving, waarmee het kernidee voor de productie van 3D-printtechnologie ontstond.
2. Vóór de jaren 80 van de 20e eeuw waren er maar weinig grote 3D-printers. De meeste waren in handen van hobbyisten en digitale printerliefhebbers. Ze werden voornamelijk gebruikt om dingen te printen zoals sieraden, prototypes van speelgoed, gereedschap, keukengerei, enzovoort. Zelfs auto-experts printten auto-onderdelen en bestelden die vervolgens op basis van de plastic 3D-geprinte modellen op de markt.
3. In 1979 verkreeg de Amerikaanse wetenschapper RF Householder een patent op een technologie die vergelijkbaar is met "snelvormen", maar deze werd niet gecommercialiseerd.
4. Tegen het einde van de 20e eeuw hadden Amerikaanse wetenschappers een printer uitgevonden die driedimensionale effecten kon produceren en deze met succes op de markt gebracht. De 3D-printtechnologie voor plastic ontwikkelde zich tot een volwaardige en wijdverspreide technologie. Een gewone printer kan rapporten en platte papieren documenten afdrukken. Deze nieuw uitgevonden 3D-printer verlaagt niet alleen de kosten van driedimensionale objecten, maar stimuleert ook de verbeeldingskracht van mensen.
1. Een 3D-printer is een machine die echte 3D-objecten kan printen. Het is een soort industriële robot.
Je kunt niet alleen complete gebouwen printen, maar zelfs de vorm van alles wat de astronauten in de shuttle nodig hebben.
2. 3D-printtechnologie werd in het verleden vooral gebruikt voor het maken van modellen in de matrijzenbouw, 3D-industrieel ontwerp en andere sectoren. Nu wordt de technologie steeds vaker toegepast voor de directe productie van bepaalde producten en wint ze aan populariteit.
3. De theorie achter professionele 3D-printers is als volgt: je voert data en grondstoffen in de 3D-printer, die vervolgens het programma volgt om het object laagje voor laagje op te bouwen. Het geprinte object kan direct worden gebruikt, en zelfs voedsel kan met een grote 3D-printer worden geprint.
4. Het grootste verschil tussen grote 3D-printers en traditionele printers is dat de inkt van 3D-printers echt ruw materiaal is. Gestapelde dunne lagen kunnen vele vormen aannemen. Er zijn veel verschillende filamenten die gebruikt kunnen worden voor 3D-printen, van diverse kunststoffen tot metalen, keramiek en rubber. Sommige printers kunnen ook verschillende filamenten combineren om een object te maken dat aan het ene uiteinde hard en aan het andere uiteinde zacht is.
