3D-modellen ontwerpen - Veelvoorkomende misverstanden die u moet kennen
Wanneer we een 3D-printer gebruiken, moeten we eerst een 3D-model maken. Bij het ontwerpen van een 3D-printmodel, vooral bij complexe industriële of grote 3D-modellen, ontstaan er vaak misverstanden. Daarom is het belangrijk om op de volgende problemen te letten bij het gebruik van een grote 3D-printer.
1. Het negeren van de eigenaardigheid van het filament
Verschillende soorten 3D-printerfilamenten voor grote formaten hebben verschillende eigenschappen. Sommige zijn gemakkelijk te breken, andere zijn sterk, weer andere buigzaam, sommige hebben een ruw oppervlak, sommige een hoge dichtheid, andere een lage dichtheid, enzovoort. Dit betekent dat je bij het ontwerpen van een 3D-model allereerst moet nadenken over het materiaal dat je gaat gebruiken. Als je bijvoorbeeld een 3D-model wilt printen met keramisch poeder, moet je rekening houden met de eigenschappen van het keramische poeder en vervolgens met het ontwerp van het 3D-model. Denk bijvoorbeeld aan hoe je overhangende delen en hoeken vormgeeft. Het filament dat je voor je FDM-printer gebruikt, bepaalt direct aan welke principes je je moet houden bij het ontwerpen van het 3D-model.
2. Negeer de wanddikte
Tot nu toe is de belangrijkste reden waarom veel 3D-modellen niet succesvol geprint kunnen worden, gerelateerd aan de instelling van de wanddikte. Als de wanddikte te dun is, kunnen de kleine onderdelen van het model niet geprint worden, of zijn ze fragiel en breken ze gemakkelijk.
3. Negeer de resolutie van het STL-bestand.
Voor 3D-modelprinten is het meest gebruikte bestandsformaat STL. Dit betekent dat uw 3D-printmodel kan worden omgezet in meerdere driehoekige vlakken in de 3D-ruimte. De meeste 3D-modelontwerpsoftware ondersteunt het converteren van modellen naar STL-formaat en het instellen van de gewenste resolutie.
Het kiezen van het juiste bestand met een hoge resolutie is belangrijk voor een goede afdrukkwaliteit.
STL-bestand met lage resolutie: Een bestand van lage kwaliteit zal nooit een goed model printen. Een lage resolutie betekent dat de driehoeken in STL-bestanden te groot zijn, het oppervlak van het 3D-model niet glad is en dat dit zal leiden tot een mozaïekachtig printresultaat.
STL-bestand met zeer hoge resolutie: een zeer hoge resolutie maakt de bestanden erg groot, wat soms lastig is om mee te werken en ertoe kan leiden dat veel details van het model niet goed worden weergegeven. Daarom wordt aangeraden om STL-bestanden kleiner dan 100 MB te houden.
4. Het negeren van de regels voor softwaregebruik
Verschillende softwareprogramma's hanteren verschillende gebruiksregels. Zo wordt de wanddikte in sommige programma's automatisch ingesteld, terwijl je dit in andere programma's handmatig moet doen.
Zelfs met een volledig beginnersprogramma kun je problemen ondervinden bij het ontwerpen van holle 3D-modellen.
Slice-instellingen: Verschillende softwarepakketten voor 3D-modellering hebben verschillende instellingen. Er zijn momenteel veel softwarepakketten voor 3D-modellering voor verschillende vakgebieden, zoals Blender, dat goed is voor 3D-kaarten of animaties; Sketchup, dat populair is in de architectuur; en Zbrush, dat geschikt is voor creatieve makers.
Afhankelijk van de software die je gebruikt, moet je een aantal voorbereidingen treffen. Denk bijvoorbeeld aan de waterdichtheid van het model, de wanddikte, de instellingen voor de printgrootte, enzovoort.
Bovenstaande regels lijken misschien ingewikkeld, maar als je ze eenmaal onder de knie hebt, kun je met gemak 3D-printmodellen ontwerpen.
